Om gek van te worden

Is de pakkende titel van de film die 6 personen in beeld brengt. Elk van hen hebben te maken met een vorm van chronische pijn.

Inleiding
Wie er geen last van heeft, kan zich bijna niet voorstellen hoe het is om altijd pijn te hebben. En dat is maar goed ook, want chronische pijn is soms om gek van te worden. Je hebt er niet alleen lichamelijk last van, het heeft ook een grote invloed op relaties, het gezin, vriendschappen en werk. Doordat chronische pijn niet als ‘ziekte’ wordt erkend maar als symptoom, wordt te makkelijk over het hoofd gezien dat dit in Nederland een veelvoorkomende oorzaak van menselijk leed is en bovendien een van de grootste kostenposten is van de zorg.

TRAILER OM GEK VAN TE WORDEN

De centrale vraag in de film is in hoeverre chronische pijn door het brede publiek maar ook door professionals erkend wordt, en efficiënter en effectiever te lijf gegaan kan worden. Met efficiënter wordt bedoeld beter kunnen dealen met de pijn of verminderen van de pijn. Mooi zou zijn dat de kosten gereduceerd worden. “Effectiever” betekent dat in een vroeger stadium een pijnanalyse gemaakt wordt en werkelijke oorzaken worden opgespoord (in plaats van routinematig verstrekken van pillen die de oorzaak niet oplossen en vaak hinderlijke bijwerkingen geven. Onder het brede publiek behoren ook de werkgevers omdat 80% van de kosten van chronische pijn arbeid gerelateerd is.

Veel behandelingen zouden vaak een combinatie van sociale, mentale en fysieke behandeling moeten zijn, maar dat is lang niet altijd het geval. Het doel is om van immobiliteit en werkloosheid naar een actief en werkend en/of nuttig leven te komen en zo met chronische pijn te leren dealen. Chronische pijn heeft een enorm effect op ziekte verzuim. Verzekeringsmaatschappijen, UWV’s, arbodiensten, maar ook mantelzorgers hebben in toenemende mate te maken met de gevolgen van chronische pijn. Chronische pijn veroorzaakt ook relatieproblemen en verstoort de gang van zaken in het gezin. We gaan op zoek naar de eigen regie van de patiënt, die meerdere vormen van behandeling zal proberen.

De film
In de film worden zes pijnpatiënten 1,5 jaar lang gevolgd.

Jonathan, een jongen van 9 met chronische pijn aan zijn voet, Marleen met een vergroeide wervelkolom en longprobleem die graag weer wil gaan werken, Alice met reumatische pijnen en longkanker, Wiebe met een heupprothese die altijd pijn doet en die weer meer wil gaan bewegen en werken, Monique met Fibromyalgie die een eigen bedrijf is gestart, Gaby met Complex Regionaal Pijnsyndroom die een jong kind opvoedt ondanks haar beperkingen.

Bij pijn kan vaak op een meer samenwerkende manier worden behandeld. Alle personages die in de film worden gevolgd hebben daar mee te maken. Ze zijn ook allemaal op zoek naar een succesvolle pijnbestrijding waarbij kwaliteit van leven hanteerbaar is. Want depressiviteit en zelfmoord liggen helaas op de loer. We laten ook zien wat er gebeurt met de personages als ze zijn uitbehandeld.

Thema’s
Een aantal vragen en thema’s komen aan bod. Wordt er door de behandelaar naar je geluisterd. Word je serieus genomen? Neem je zelf beslissingen over je behandeling of doet de behandelaar dat? Is de rol van de behandelaar duidelijk? Kent je behandelaar de nieuwste inzichten? Hoe is de relatie met je huisarts? Is er communicatie tussen de verschillende behandelaars? Hoe reageert de omgeving? Zijn niet-medische factoren?

We volgen in de film mensen van verschillende leeftijdscategorieën. Chronische pijn brengt in elke leeftijdscategorie specifieke problemen en oplossingen met zich mee. Iemand van 9 gaat anders met chronische pijn om dan iemand van 73 en zal ook anders behandeld worden. Door dieper in te gaan op zes patiënten zal een aantal behandelmethoden met de daarbij behorende hoop en eventueel ook teleurstelling aan bod komen.

In het geval van Jonathan geldt in hoeverre goede behandeling van acute pijn chronische pijn kan voorkomen of in hoeverre psychische- of sociale druk effect heeft op chronische pijn. Welke behandeling ondergaat Jonathan bij het multi-disciplinaire pijn-team van het Sophia Kinderziekenhuis bezoekt. Dit is een van de topteams van Nederland. Dr. Tom de Leeuw werkt hier als afdelingshoofd van de pijnbestrijding. Het effect van de pijn heeft enorme invloed op de rest van het gezin en de vraag is waar men de chronische pijn ergens kan doorbreken.

Marleen, Monique en Wiebe hebben vanwege hun chronische pijn hun baan verloren. Ze willen graag weer aan het werk of zijn al aan het werk. Gaat dat en blijft dat lukken. En in hoeverre is dat aangepast werk. Ze zijn naast het reguliere behandel circuit op zoek naar complementaire behandelmethodes.

Ouderen klagen vaak minder omdat ze al zo lang de gevolgen ondervinden van de chronische pijn. De pijn lijkt onzichtbaar. Iemand als Alice coacht en traint als ervaringsdeskundige lotgenoten en probeert hen zo eerder uit het ziekteproces te krijgen.

Gaby kan door haar vele aandoeningen niet meer functioneren in een baan. En zie je de pijn eigenlijk wel. Ze is thuis vooral bezig online met het opzetten van lotgenootgroepen. Ook wil ze graag met alle beperkingen een goede moeder zijn, want haar eigen kindje optillen kan al bijna niet meer. En als er zich een nieuwe behandelmethode aandient zal ze daar op in gaan?

Wat op het spel staat voor de personages in de film is of zij met complementaire zorg en behandeling hun pijn kunnen verminderen en hun medicijngebruik kunnen beperken. Daarnaast geldt voor allen of zij van nut kunnen zijn in de maatschappij en niet in een sociaal isolement raken. Iedere patiënt wil graag de dingen kunnen doen die ze leuk vinden. De mantelzorg, ondersteuning of juist niet vanuit werkgevers, het omgaan met het verlies van de baan, ook deze thema’s komen in de film aan bod.

De film ging in première tijdens De Week van de Pijn (26 september t/m 1 oktober 2016) op de congres- en publieksdag in Eye Amsterdam, gehouden op 28 en 29 september 2016 en is beschikbaar op dvd via webshop.happymotion.org

Van dezelfde filmmaker

‘Mijn hoofd in jouw handen’, première en congres 25 september 2014 in het Nederlands Filminstituut Eye, Amsterdam
‘Ger, mijn hoofd in eigen hand’, première en congres op 14 januari 2016 in het Nederlands Filminstituut Eye, Amsterdam

Zie ook: www.vivaplus.nl

TRAILER GER, MIJN HOOFD IN EIGEN HAND

IMPRESSIE CONGRES

IMPRESSIE CONGRES